Wypalenie zawodowe – czy jesteś w grupie ryzyka?

W mediach zrobiło się głośno po śmierci 21-letniego stażysty w jednym z brytyjskich banków.  Do tej pory syndrom karoshi, czyli śmierć z przepracowania nie był kojarzony z Europą. Sprawa stażysty, który przed śmiercią pracował po 21 godzin na dobę, poruszyła także polskich pracowników i pracodawców. Warto zastanowić się, czy problem przepracowania, wypalenia zawodowego nie dotyczy nas samych, naszych zespołów, czy organizacji.

Coraz więcej Polaków pracuje ponad siły, choć nie są pracoholikami. Głównie młodzi ludzie biorą na siebie za dużo obowiązków. Są przekonani, że dadzą radę zrobić jeszcze jeden projekt, wziąć jeszcze jedno zlecenie, a organizm nawet młodego człowieka ma określone możliwości. Ta sytuacja często ma miejsce właśnie na stażach. Młodzi ludzie rywalizują o dobrą posadę, chcą się wykazać, niedługi czas trwania stażu prowokuje, żeby zacisnąć zęby, zapomnieć o sobie w imię nagrody, jaką jest uzyskanie stałej, dobrej posady. Nie skarżą się, często wspomagają „dopalaczami” i nie zdają sobie sprawy, co w tym czasie dzieje się z organizmem, nie mówiąc już o psychice. Często pracodawca wie, co się dzieje, widzi osobę z mętnym wzrokiem, ewidentnie przemęczoną. Jednak w niektórych organizacjach dobre praktyki w zarządzaniu są rozumiane wbrew etyce biznesu: wycisnąć i wyrzucić.
To nie są bajki, że praca zawodowa powinna stanowić dla każdego z nas źródło satysfakcji, aby stać się jednym z głównych czynników, które budują psychiczną i fizyczną kondycję człowieka. Obecna sytuacja społeczno – gospodarcza i związane z nią wymagania wobec pracodawców i pracowników sprawiają, że jesteśmy narażeni nie tylko na takie zjawiska jak mobbing czy dyskryminacja. Przed każdym z nas nieustannie stawiane są nowe wyzwania w zakresie aktywizacji zawodowej oraz presja dostosowania się do zmieniających się wymagań rynku pracy. Wymusza to stałe doskonalenie zawodowe, a w szczególnych przypadkach nawet zmianę zawodu. Pracownicy nieustannie muszą adaptować się do nowych wyzwań.  W konsekwencji możemy doświadczyć syndromu wypalenia zawodowego: Praca staje się źródłem apatii, beznadziejności, niezadowolenia z życia, może powodować poczucie niedostosowania i niekompetencji łączące się często z towarzyszącym osobie odczuciem fizycznego zmęczenia, bezsenności, depresji, alienacji, braku sensu, motywacji. .

Wypalenie zawodowe zagraża szczególnie osobom, które:

  • Stawiają sobie wysokie wymagania wobec siebie przy niewielkich możliwościach wpływu na swoją sytuację zawodową
  • Podejmują działania , które nie są adekwatne do wyznawanych wartości
  • Są zbyt uległe w życiu zawodowym i prywatnym
  • Wyolbrzymiają porażki, długo nimi żyją
  • W bardzo małym stopniu  dbają o swoje ciało, regularny sen, relaks i racjonalne odżywianie, co powoduje stan ciągłego rozdrażnienia
  • Wykazują się przesadnym perfekcjonizmem w działaniu
  • Mają trudności w organizacji swojego czasu zawodowego i prywatnego
  • Nie mają partnerskich relacji i systemu wsparcia – uwaga: stażyści i izolowane ofiary mobbingu!

O autorze

Monika Klonowska

Od 1990 roku zajmuje się działalnością szkoleniową i doradczą w zakresie umiejętności interpersonalnych i zawodowych dla różnych grup wiekowych i zawodowych. Od 1992 roku współpracuje ze Szkołą Główną Handlową, prowadząc zajęcia z negocjacji, asertywności, rozwiązywania konfliktów i wystąpień publicznych w ramach menedżerskich studiów podyplomowych w Katedrze Zarządzania w Gospodarce. Wpisana do rejestru doradców CSR w PARP.