Nowe pojęcia w dyskryminacji.

W ramach wdrażania przepisów antydyskryminacyjnych pojawia się wiele kontrowersji związanych z m.in. nazewnictwem różnych zawodów typu: minister i kobieta wykonująca ten zawód jako ministra. Przykładów jest bardzo wiele, budzą one czasami dyskusje, czasami są tematem złośliwych komentarzy czy też uwag : „po co to wszystko wprowadzać i tak kombinować?” Zdarza się również, iż niektórzy robią sobie z tego nazewnictwa żarty. A temat jest jak najbardziej poważny, ponieważ wiąże się również z osobistymi ludzkimi  dramatami oraz opisuje trudne do zaakceptowania sytuacje takie jak :

Szklane ruchome schody – odnosi się do zjawiska, kiedy mężczyźni wykonujący zawody stereotypowo postrzegane jako „kobiece”, awansują szybciej i zarabiają więcej od kobiet pracujących na tych samych stanowiskach bądź wykonujących tę samą pracę

Szklany sufit – opisuje zdarzenie, w którym kobietom zbliżającym się do najwyższych  hierarchii pracowniczych w firmach lub urzędach coraz trudniej jest awansować, a najwyższe stanowiska decyzyjne w firmach są najczęściej nieosiągalne. Powody tego zjawiska wynikają ze stereotypów lub kultury organizacyjnej firmy, uniemożliwiające kobietom awans, na przykład w utrwalonych rolach społecznych, przypisujących mężczyznom kierownicze role, w tradycyjnym podziale obowiązków w rodzinie (wedle którego kobiety częściej zajmują się pracami domowymi i opieką nad dziećmi). Dotyczy on kobiet jako zbiorowości a nie tylko pojedynczych przypadków.

Szklane schody –  sytuacja, gdy większość kobiet pracuje na stanowiskach tzw. peryferyjnych, administracyjnych, wspierających z bardzo małą perspektywą na objęcie stanowisk kierowniczych, które wiążą się z większym zakresem odpowiedzialności, większymi zarobkami, a także większym prestiżem społecznym.

Lepkie podłogi –  określa zawody o niskim statusie, cechujące się małymi możliwościami awansu; odnosi się do zajęć osób – głównie są nimi kobiety, które tkwią „przylepione” na najniższym poziomie (pomoc domowa,pielęgniarka, krawcowa itp.) i nie mając możliwości awansu i rozwoju zawodowego.

Szklany klif – sytuacja, kiedy organizacja (najczęściej w sytuacji trudnej i kryzysowej ) awansuje kobietę na menedżera strategicznego do projektu skazanego na porażkę lub z bardzo dużym ryzykiem porażki. Niepowodzenie ma potwierdzić tezę, iż kobiety nie nadają się na odpowiedzialne funkcje w sytuacjach kryzysowych. To zjawisko uważane jest za gorsze w skutkach i bardziej dotkliwe niż szklany sufit.

O autorze

Maria Pawłów

Absolwentka Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, Psychologii Biznesu w Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie oraz Szkoły Trenerów i Coachów TROP. Brała udział w wielu szkoleniach z zakresu zarządzania, komunikacji i sprzedaży prowadzonych m.in. przez konsultantów Cox Group USA, CES Embassy Nowy York USA .Wiedzę i praktyczne umiejętności trenerskie zdobywała od 1995 roku jako dyrektor zarządzający i trener wewnętrzny w AGORZE SA. Wpisana do rejestru doradców CSR w PARP.