Czy mobbing to realny problem?

Od kilku lat temat mobbingu absorbuje moją uwagę. Coraz częściej czytam artykuły, opracowania na ten temat, słucham opowieści osób, które były świadkami lub ofiarami tego zjawiska. Mam poczucie, że dzięki regulacjom prawnym i nagłośnieniu problemu, wiele osób nabrało odwagi, żeby szukać pomocy, ujawnić swoje przeżycia, przeciwstawić się prześladowcy. Świadkowie uświadamiają sobie, że mają wpływ na sytuację, podejmują decyzje, czy chcą udzielić wsparcia osobie poszkodowanej, zaryzykować swój „święty spokój”, aby powstrzymać destrukcyjne zjawiska w swoim otoczeniu zawodowym. Z drugiej strony spotykam się z postawą niechęci, dystansu wobec zajmowania się problemem mobbingu. Jest ono częściej reprezentowane przez pracodawców: osoby z działów personalnych, przełożone i przełożonych. Pojawiają się opinie, że zjawisko mobbingu nie jest realnym problemem, lecz medialnie nakręconą modą, wodą na młyn zdemoralizowanych pracowników. W tym podejściu  przeciwdziałanie mobbingowi (szkolenia, procedura antymobbingowa) są traktowane instrumentalnie: jako prawne zabezpieczenie się w sytuacji ewentualnego pozwu sądowego. Z mojego punktu widzenia ważnym wyzwaniem staje się zmienianie świadomości tych właśnie osób, które mają największy wpływ na kulturę organizacji, obowiązujące w niej wartości, realną możliwość kształtowania takich postaw międzyludzkich, które zabezpieczą organizację przed destrukcyjnymi zjawiskami, takimi jak mobbing czy dyskryminacja.

O autorze

Monika Klonowska

Od 1990 roku zajmuje się działalnością szkoleniową i doradczą w zakresie umiejętności interpersonalnych i zawodowych dla różnych grup wiekowych i zawodowych. Od 1992 roku współpracuje ze Szkołą Główną Handlową, prowadząc zajęcia z negocjacji, asertywności, rozwiązywania konfliktów i wystąpień publicznych w ramach menedżerskich studiów podyplomowych w Katedrze Zarządzania w Gospodarce. Wpisana do rejestru doradców CSR w PARP.